Ηρεμία, Χαλάρωση, Γαλήνη, Προσιτή Πολυτέλεια

Εποικινωνήστε μαζί μας για οποιαδήποτε πληροφορία θέλετε.

Διεύθυνση: 60 χλμ Λεωφόρου Σουνίου

19500 Ελλάδα

Τηλέφωνο: 22920-39270

Email: info@asimakisbeach.gr

Top Panel
Παρασκευή, 22 Σεπτέμβριος 2017

Ακτή Ασημάκη

Χαλάρωση και ηρεμία στα πρότυπα ενός απομακρυσμένου νησιού!!

Ακτή Ασημάκη

Διαμονή σε μια αρμονία με την φύση!!

Ακτή Ασημάκη

Μία εικόνα, 1000 λέξεις!!

Ακτή Ασημάκη

Καταπράσινο περιβάλλον, που κλέβει τις εντυπώσεις!!

  • ΑΚΤΗ

    Χαλαρωση και ηρεμία στα προτυπα ενος απομακρυσμένου νησιου.

  • ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑ

    Ολόλευκη γκαρσονιέρα, ιδιανική για αποδράσεις ηρεμίας και χαλάρωσης!!

  • ΔΥΑΡΙ

    Ένα μικρό σπίτι για ζευγάρια που θέλουν να ζουν σε μόνιμες διακοπές..

  • ΤΡΙΑΡΙ

    Μεγάλα διαμερίσματα, κατάλληλα για οικογενειακές στιγμές !!!

  • ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ-BAR

    Καταπράσινο περιβάλλον, με θέα την θάλασσα, θαλασσινά, κρεατικά και μεζέδες σε χορταίνουν απόλαυση..

Γαλλική Εταιρεία

Τα μεταλλεία του Λαυρίου υπήρξαν η κύρια πηγή πλούτου της Αθήνας κατά την κλασική εποχή (5ος και 4ος π.Χ. αιώνας). Υπολογίζεται ότι από τον 7ο μέχρι το 1ο αιώνα π.Χ. από τα μεταλλεία εξορύχθηκαν 3.500 τόνοι αργύρου και 1.4000.000 τόνοι μολύβδου. Η μέγιστη παραγωγή παρατηρήθηκε κατά τα κλασσικά χρόνια με μέση ετήσια παραγωγή 30 τόνους αργύρου.

Τα μεταλλεία παρέμειναν σε αδράνεια μέχρι το 19ο αιώνα μ.Χ. Το 1860 ο Ανδρέας Κορδέλλας (1836 - 1909), μεταλλειολόγος γεννημένος στη Σμύρνη με σπουδές στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας επισκέπτεται την περιοχή και διαβλέπει σημαντική οικονομική προοπτική με την ανάτηξη των σκωριών και την επεξεργασία των εκβολάδων. Έρχεται σε επαφή με τον Τζιανμπατίστα Σερπιέρι(1832-1897), Ιταλό επιχειρηματία, του οποίου η οικογένεια ήδη ασχολείτο με παρόμοιες εργασίες εκμετάλλευσης σκωρίας ρωμαϊκής εποχής ορυχείων στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας. Ο Σερπιέρι διαβλέπει επίσης την οικονομική δυνατότητα που του προσφέρει το Λαύριο και, το 1864, ιδρύει την εταιρεία "Roux - Serpieri - Fressynet C.E." (ή "Hilarion Roux et Cie") εν μέρει με δικά του κεφάλαια αλλά και με συμμετοχή του γαλλικού τραπεζικού οίκου "I. Roux-Fressynet". Η εταιρεία διατηρείται μέχρι το 1873, έχοντας μετονομαστεί σε "Ελληνική Εταιρεία των Μεταλλουργείων Λαυρίου", κατασκευάζοντας εγκαταστάσεις στο λιμένα του Λαυρίου, στη θέση "Εργαστηριάκια" και αναλαμβάνει την παραγωγή αργυρούχου μολύβδου από τις σκωρίες. Το 1865 διαθέτει 18 καμίνους, εγκαταστάσεις μεταλλοπλυσίας, μηχανουργείο και σιδηρόδρομο, απασχολώντας, το 1867, 1.200 εργαζόμενους, τεράστιο αριθμό για την εποχή.

Το 1869 ανακύπτει το Λαυρεωτικό ζήτημα, καθώς η εταιρεία διεκδικεί από το ελληνικό κράτος τις αρχαίες εκβολάδες, με αποτέλεσμα τη σύγκρουσή της με αυτό. Η λύση στο ζήτημα που προέκυψε ήταν, μετά από διαπραγματεύσεις, να δημιουργηθούν δύο εταιρείες: Η Εταιρεία των Μεταλλουργείων Λαυρίου (ελληνική) και η "Μεταλλεία Καμάριζας" (1873). Το 1876 η δεύτερη παραχωρεί τη θέση της στην γαλλική εταιρεία "C.F.M.L. (Compagnie /francaise des Mines du Laurium)", την οποία ιδρύει και πάλι ο Σερπιέρι και κατασκευάζει νέο εργοστάσιο στη θέση "Κυπριανός".

Η εταιρεία αυτή θα επιζήσει μέχρι το 1877 και το Λαύριο ακολουθεί έκτοτε την πορεία των δύο νέων εταιρειών: Οικίες και καταστήματα ανήκαν στις εταιρείες, που έχουν αναλάβει και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των εργαζομένων, την κατασκευή σχολείων, ναών, λιμενικών εγκαταστάσεων. Το 1880 εμφανίζεται η πρώτη σοβαρή κρίση: Οι τιμές του μολύβδου πέφτουν διεθνώς και οι εταιρείες αντιμετωπίζουν οικονομική κρίση. Το βασικό πλήγμα και στις δύο το επέφερε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. Το 1930 η ελληνική εταιρεία εκποιείται σε μια βρετανική, η οποία διακόπτει τις εργασίες, ενώ η γαλλική συνεχίζει, αλλά με μειωμένες δραστηριότητες. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και ενώ ο πληθυσμός της πόλης έχει μειωθεί κατά 50%, εγκαθίστανται σε αυτήν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, που της δίνουν νέα ζωή. Η γαλλική εταιρεία επιζεί και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τη δεκαετία του 1950, αρχίζει και πάλι η εντατική εκμετάλλευση των σκωριών, των εκβολάδων και των μεταλλείων. Η εταιρεία, ωστόσο, αναγκάστηκε να διακόψει τις δραστηριότητές της το 1982, ως συνέπεια της αποβιομηχάνισης που επεκτάθηκε σε όλη τη χώρα τη δεκαετία του '80. Τότε δημιουργήθηκε στη θέση της η κρατική εταιρεία ΕΜΜΕΛ (Ελληνική Μεταλλευτική Μεταλλουργική Εταιρεία Λαυρίου) η οποία λειτούργησε έως το 1992. Οι περισσότερες μονάδες διέκοψαν τη λειτουργία τους και περισσότερο από το 20% των κατοίκων της πόλης, έχοντας πληγεί από την ανεργία, την εγκαταλείπουν. Το 1994 το εργοστάσιο της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου στον Κυπριανό αγοράστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού, κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο και παραχωρήθηκε στο ΕΜΠ το οποίο δημιούργησε εκεί το Τεχνολογικό Πολτιστικό Πάρκο Λαυρίου.

 

Βρες μας!!!

show1Ανακάλυψε την άλλη πλευρά της Αττικής.Την μαγευτική πλευρά!!

show3Απόλαυσε τις μοναδικές γεύσεις της παροσιακής ελληνικής κουζίνας!!

show2 Συνδύασε την γαλήνη και την ηρεμία, με ένα ταξίδι στην Ελληνική Ιστορία!!!

Προορισμοί Επισκεπτών

  • ΠΟΛΗ ΛΑΥΡΙΟΥ 90%

  • ΝΑΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ 85%

  • ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΘΟΡΙΚΟΥ 40%

  • ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ 55%

  • ΨΑΡΑΓΟΡΑ 80%

  • ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ 20%